Askerlik dönüşü köyüme geldiğimde evimizde derin bir dram yaşanıyordu!
Ağabeyim askere gitmiş, iki koca karı (annem ile babaannem) tek başlarına yapa yalnız çile dolduruyorlardı. Ortanca ağabeyim bir hizmetkâr tutmuş talimatla evin işlerini yürütüyordu. İki mandamızı (Camus) arabaya koşup iş yaparlarken birisinin gözünü kör etmişlerdi.
Annem ile babaannem beni gördüklerinde dayanamayıp ağıt yakarcasına ağlamaya başladılar. Sesleri bütün köye yayılıyordu. Gözlerinden sel gibi yaşlar dökülüyordu!. Hem askere giden ağabeyime, hem bana kavuşmanın sevincine hem mandanın kör kalan gözüne, en çok da kendi yalnızlık ve çaresizliklerine ağlıyorlardı!