İnci, yıllardır görünmez duvarlarla çevrili bir hayatın içinde nefes almaya çalışan genç bir öğretmen. Aile, sınavlar, bekleyiş; küçük bir odanın içine sıkışmış hayaller… Dünyaya tutunmaya çalışan incecik bir ruh.
Bir yanda içindeki kıvılcımı yeniden duyabilmek için çırpınan genç bir kadın; diğer yanda bir anne: Zeynep.
“İnsan, annesi ölmesin diye hasta olmaya razı olmaz mı?”
Bir ölümün ağırlığı, anneliğin sessiz yükü ve insanın kendi içine doğru yaptığı uzun bir yürüyüş…
Bu roman, bir kadının iç dünyasını, bağımlılıkla sevgi arasındaki ince çizgiyi ve insanın kendi “kabuk”larını kırma mücadelesini yalın ve çarpıcı bir dille anlatır.
Kabuk, herkesin kendine sorması gereken o sorunun etrafında dolaşır:

İnsan, kendi kaderinin neresinde durur?