"Hayat, bir tren vagonunda rugan kundura ile çarık arasındaki o kısa ama uçsuz buçaksız mesafededir bazen. Bazen bir pınar başında namertçe savrulan bir sopada, bazen de bir toprak damın kıyısında fısıldanan o kadim kaderde: "Pıtke taba nıbeno; ya mıreno ya maneno." (Hiçbir şey olmaz; ya ölür ya kalır.)
​Bu kitap; gurbette bir parça kara toprak hayaliyle avunanların, kendi gençliğini başkalarının hayatlarını büyütmek için bir sunak gibi vakfedenlerin ve bir fotoğraf karesindeki fındık kızılı gölgelere bir ömür mahkûm kalanların hikâyesidir.
​Nazilli’nin Madran Dağı eteklerinden Anadolu’nun tozlu yollarına, oradan modern insanın çıkmaz sokaklarına uzanan bu yolculukta Hüseyin Kahraman, bizi en çıplak halimizle yüzleştiriyor: Bencilliğimizle, onurumuzla, hiç geçmeyen o ´amorti´ bekleyişimizle ve her şeye rağmen sönmeyen o içsel ışığımızla...
​Siz hiç, bir kedi misali kendi yaranızı dünyanın en büyük sancısı sandınız mı? Cevabı bu sayfaların arasındaki o vakur sessizlikte saklı.